Jerald Newman

ჯერალდ ნიუმანი – ორი

In Uncategorized on February 17, 2011 at 10:58 pm

პარალელური ადამიანები,
კვეთენ ერთმანეთს,
სიყვარული ეძებს ათვლის წერტილს
და პოულობს იქ,
სადაც შევხვდით ჩვენ.

 

მარტო დარჩენილი მეოცნებე ბავშვები

გამხმარი ზურგებით ეყრდნობიან

ყავისფერი ოთახის კედლებს,

შპალერზე დახატული მონოგამი არსება,
უდავოა იმ წარსულისთვის,

რომელიც “იყო.”

 

კარში დარჩენილი ჭრელი კაბა
თვალებს ურევს ცეცხლზე მიშტერებულ ქმნილებებს,
სინამდვილის კიდევ ერთი ცრემლი
წვეთად ვარდება მუხის იატაკზე.

დიდი შავი ლაქა, –
საჩუქრად გატარებული ცხოვრებისთვის,
ბედნიერების საზომი,-
თვითრეალიზების საშუალება ორს შორის.

აგონიის მსგავსი ბოდვა –
ყველა ჯერზე უფრო სასურველი,
სტოპ-კადრი:  ავადმყოფის სარეცელთან

გამხელილი მრუშობა…

დროით ათვლილი უსივრცობა,
ბგერით გადმოცემული გრძნობა,
ზოგჯერ ტკივილი,
უფრო მეტად სითბო, –
მოვლილი ისე, როგორც სინჯარის ბავშვი.

ფანჯრიდან დახურული ჰორიზონტი,
ასფალტზე დაცემული ერთმარკიანი მონეტა,
მათხოვრის გაწვდილი ხელი და
აივნიდან მოწანწკარე ცივი წყალი
მოხუცის ჭაღარა თმაზე.

მტვრიანი ჭიქა, აუდუღებლად მოტანილი ყავა,
ლაპარაკი სხვებზე,
სიმართლე ფრაგმენტებად, –
მხოლოდ სექსის დროს,
ბუნებრივად შეკავებული ცრემლი.

ბუნდოვანი წარმოდგენა მომავალზე,
დავიწყებული წარსული,
ცხოვრება სიზმრებში,
ყავისფერ ოთახში დარჩენილი მეოცნებე ბავშვები.

მინდა იცოდე, იფიქრო, შეხედო კარში დაერჩენილ ჭრელ კაბას,
კედელზე გადასულ ხერხემლის მალებს,
და დაივიწყო,
პარალელური ადამიანები, არასდროს კვეთენ ერთმანეთს

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: